M.C.K - O.T.M.C. Koksijde

Al om kwart na negen glip ik de straat op in de regen ! Met enige vertraging naar Roeselare, het ontmoetingspunt ! Ring, Izegem afrit snelweg A17 ! De vele werken op de snelwegen hebben ons hiertoe doen besluiten gewone wegen te gebruiken, via Vichte, Kluisbergen naar Ronse. In deze stad mogen de pk’s uitrusten, maar niet op de Grote Markt daar het wekelijkse marktdag was. Het stadskantoor dat comfortabel door vele horecazaken wordt geflankeerd. We kiezen voor een taverne waarin enkele gasten op dit  uur al gezellig pintjes nuttigen, alsof de tijd er stil heeft gestaan. Maar de koffie is eigentijds lekker en ook de pruimentaart met onvervalste slagroom. De calorieën worden vaak vlak bij de Grote Markt weggewerkt met een wandeling, maar dit is niet voor ons we moeten nog enkele kilometers fietsen en er is geen tijd voor dergelijke activiteit.

Hoewel het af en toe fris aanvoelde was de sfeer erg positief. Onze caloriemeter is op peil zodat we de sporen kunnen geven, al na vijf minuten bevrijden we ons van het drukke stadsverkeer. Enkele tientallen kilometers veder, rijden we al ten zuiden van Lessines, richting Ronquiéres het dorpje waar we het middagmaal namen. Het hellend vlak van Ronquières is een scheepslift langs het Kanaal Charleroi-Brussel. Daar ligt het restaurant met zicht op het kanaal. één uur of zo later vertrekken we opnieuw, richting Huy 90 Km verder, De betonnen TGV-brug verminkt er echter het anders zo mooie landschap. Via een romantisch omweggetje vol bloeiende sierstruiken, reden wij verder naar het Duitstalig deel van het land, in Huy namen we onze namiddag stop, na zo driekwart uurtje ging de reis verder. Onze laatste etappe was ongeveer 70 Km langs bochtige en heuvel achtig Ardennen. Juist voor Malmedy, een afdaling en een klim van een paar honderd meter in hoogte verschil !Rond 18 uur kwamen we heel huids aan op de plaats van bestemming: Hotel-restaurant “le fleury de jardin”, net buiten Malmedyrichting Bévercé, gelegen langs de Av. de la libération.Een echte aanrader, want we kregen er verse courgetteroomsoep, lekere gebakken zalm met allerlei toebehoren en met als klap op de vuurpijl een lekker toetje,!

Malmedy is naast Eupen en Sankt Vith, een van de belangrijkste stadjes in de Oostkantons, het Duitssprekende deel van de provincie Luik. Malmedy het aantrekkelijke stadje telt ongeveer 10.500 inwoners met deelgemeenten inbegrepen het ligt aan de samenloop van twee fraaie riviertjes, namelijk de Warche en de Warchenne. Na het avondmaal bezochten we heel even het eeuwenoude centrum van Malmedy.’s Morgens uit de veren voor het lekkere ontbijt. En dan de rit naar Monschau met zijn idyllische weggetjes waar het romantische motorhart sneller van klopt! U moet ze natuurlijk wel weten te vinden. Op weg naar Schleiden kan je via Simmerath rijden. Dan ben je niet veraf van een stuwmeer. De Rurstausee is het grootste kunstmatige meer van Duitsland, het is 8 km² groot. Als je afslaat naar Rurberg kan je een boottocht maken op het meer. Maar wij rijden langs Waimes, hier las ik een omwegje in naar Schleiden, waar we na 60 km pauzeerden op een terras, de ideale plek om de motoren kort op adem te laten komen en romantisch in het niets te gluren, eventjes dan. Deze stad ligt aan de voet van een heuvel met een burcht. Het dankte zijn vroegere welvaart aan de ijzerindustrie. Net zoals in Monschau werd er eerst een burcht gebouwd en kwamen pas later de woningen.  

Vanaf hier doorkruisen we een nationaal natuur park, tot in Monschau het heuvelachtige land zorgt er echter voor dat mijn ziel al snel de eenvoud en nuchterheid hervindt, hier beleven we pure motorpret op de smalle weggetjes. De zondagsrust is er intens en je komt er kat noch kraai tegen. Het Eifelland flitst dus moeiteloos aan ons voorbij, de finish komt in zicht Monschau was ons doel. Het stadje hem zelf met zijn vele pittoreske vakwerkhuizen en souvenirwinkeltjes. Men noemt het de „Parel van de Eifel“ Het oude centrum van Monschau is romantisch. Vakwerk geeft de toon aan. In een voormalige burcht is nu een jeugdherberg gevestigd. Tussen met leisteenbedekte vakwerkhuizen met houten deurkozijnen, gevels en fassaden in kleine straatjes en steegjes, staan ook de getuigen van het gouden tijdperk van de inwoners van Monschau. Het „Rode huis“ is nu het symbool van de stad Monschau. Het Roetgener Wald geldt als het grootste bos van het Duits-Belgische Natuurpark Hoge Venen-Eifel. Het mysterieuze licht van de moerassen hebben iets geheimzinnigs., de eigenaardige atmosfeer die ook de Hoge Venen zo interessant maken voor de wandelaars. Nu we de stad in ons geheugen geprint hebben en het bronzen beeld van de wolwassers, rest er ons nog de terug weg tot aan ons hotel. Het was heerlijk weer en er werden vele pintjes gedronken op het terrasje het was er warm en onze paarden stonden reeds op stal.

't Is maandagmorgen en na het stevig lekker ontbijt met alles erop en eraan, vertrokken we huiswaarts richting kust. Begeleid door GPS en muziek van radio en Ipod speler, starten we de terugweg. Al gauw bleek dat daar ook weg omleidingen zijn, waardoor we enkele kilometers, een 20-tal, moesten omrijden. Het middagmaal nuttigden we in Saint-Denis ergens tussen Mons en Nijvel. Om 16.37 uur waren we opnieuw in Vlaanderen.  De namiddagstop nam plaats in Oudenaarde.  Vermoeid maar blij van zin, het was een 3 daagse om nog vaak met blijdschap aan terug te denken en de leden danken de inrichting voor alle moeite die gedaan is om ons een fantastische uitstap te bezorgen ! Het weekeind zit er weer op. De weg verlieplangs de Maas en de mergelstreek, Beter dan dit kan ik ons weekend uitstapje naar Monschau niet omschrijven. Dit leventje ging ons veel tegoed af  en komen we na een heerlijke 3-daagse in stilte thuis.

Het was keitof, om het met een nieuwerwetse uitdrukking te beschrijven.

See you next time ?

Groetjes, Johan

Beste bezoeker of lid,

De nieuwe kalender voor het seizoen staat op de site. We hopen iedereen te verwelkomen op onze eerste rit op zondag 20 maart aanstaande om 14 uur voor een namiddagrit "Bachten de Kupe".

Twee vliegen in een klap.

Hallo! Welkom bij het verslag van deze lente rit.

Eerst zou ik me willen excuseren voor de vertraging waarmee dit verslag u bereikt. Deze bereikt u dus als de bloesems al uitgebloeid zijn en de vruchten al in ontwikkeling zijn, de sneeuw al een herinnering is. Maar wees niet bang: jullie verslag komt er nu aan.

Er zou wel eens een druppeltje kunnen vallen en een strakke wind. Dat is wat het weerbericht ons wist te melden. Dus voor alle zekerheid toch maar warme waterdichte kledij voorzien. Het zou nog van pas komen zal later blijken. En dan op pad. We hadden afgesproken op de parking van ons clubhuis. Er was al heel wat volk op de been, of in dit geval op de moto. Onze afvaardiging bestond uit zes moto's. In tegenstelling tot vorige rit. Hadden we maar een doel. De kilometers schoten goed op en zo stonden we al snel bij de eerste tussenstop. De paters Westveteren, Paterken drinken. Dan een hoop straffe verhalen en anekdotes vertellen. Het vorige bezoek zat immers nog vers in het geheugen, het was al een paar jaartjes geleden.

Na anderhalf uur begonnen we aan deel twee van de rit. Dan de tweede tussenstop. Zelfde ritueel:, koffieke drinken,… babbeltje wat kletsen enz…. Bij aankomst heerste er niet tegenstaande de koude wind toch een gezellige drukte. Het was een mooie rondrit. Maar als we toch een minpuntje moeten geven, dan zijn het de talrijke putten die we op onze route aantroffen. Bij momenten zaten we meer op een hobbelpaard dan op een motor. Maar laat ons de verantwoordelijkheid hiervan maar doorschuiven naar 'vadertje staat'. Volgende rit proberen we er zeker terug bij te zijn !

En ja hoor op twee (2) mei om 1400 uur stonden we er weer, om de Ubfar rit,

UNITED BIKERS FOR ANIMAL RIGHTS

Ubfar is een organisatie die zich bezig houd met de rechten van mishandelde huisdieren. Zij hadden vorig jaar een rit in west Vlaanderen. Een kopie van het Internet genomen en vooruit.

Om 12.30 de regen kon ons niet langer tegen houden en in volle outfit vertrokken we richting kust. We hebben er langer over gedaan om onze regenpakken aan te trekken dan dat we er plezier van hebben gehad. De voormiddag was verregend en had velen afgeschikt want het water stroomde overvloedig neer . Afspraak om 13.30 uur op de parking van het clubhuis? Daar was alleen de voorzitter, van de andere leden en de regen was niets te merken.  Er waren opklaringen voorspeld van uit het westen, daarom besloten we maar een ritje in noord Frankrijk te maken.

Mooi prachtig heerlijk warm, het zonnetje scheen op het terrasje, het was zomer in Cassel. Het speekwoord van die dag zegt koud en regen in de morgen! zomerzon na de middag ?

Grts

Nujo

De laatste rit is nog maar pas gereden of de winter stond voor onze deur,en wat voor een winter ? Het was een echte winter!!!! een storm was het; de sneeuw stoof wervelend door de straten; de ruiten waren met sneeuw beplakt. Voertuigen leken wel gepoederd.

De bus kwam  maar langzaam vooruit in de diepe sneeuw; de reiziger bleef in de beschutting van het hokje. We hebben het nieuwe jaar met knallen binnengehaald, 'Piep!' zei de ene tegen de ander. 'Dat noemen ze het nieuwe jaar! Het is veel erger dan het oude, dat hadden we net zo goed kunnen houden. Ik ben niet tevreden en daar heb ik mijn redenen voor!'

Het oudejaar is nu vertrokken en daar ben ik ook blij om, want ik verwachtte dat we nu warme dagen zouden krijgen. Maar daar is niets van terechtgekomen; het vriest veel strenger dan eerst. We hebben ons in de tijdrekening vergist: 'Maar wanneer komt het voorjaar?' vroeg ik een andere. 'Dat komt als de ooievaar komt, zij een oude man dan ben je dichter bij de lente.!

Het was echt winter op het platteland; het vroor er nog een paar graden meer dan in de stad. De snijdende wind blies over de met sneeuw bedekte velden, wanneer komt de lente? Het duurt zo lang!'
Er ging een week voorbij, neen er gingen er bijna drie voorbij, nog geen lente. Het bos was zwart, het bevroren meertje lag erbij als gestold lood. De wolken ! maar het waren geen wolken, het waren vochtige, ijzige nevels die over het land hingen; grote, zwarte kraaien vlogen in zwermen, zonder gekrijs. Het leek wel of alles sliep. Hier en daar zag ik een klein plekje grasgroen te voorschijn piepen en dat er ineens heel veel mussen waren, de lente is in aantocht!'

Het was prachtig om te zien. De wereld werd weer jong. 'Wat is het vandaag heerlijk buiten!' .Nu is de tijd gekomen om het stalen ros te berijden. Een frisse zondagmorgen, tijd om het ontbijt aan te vallen en zelf op pad te gaan, denk ik bij mezelf, en ik loop naar binnen. Het is maart en de zon schijnt bemoedigend in een ijle, lichtjes blauw gekleurde hemel. Ik adem de frisse lucht diep in en kijk om me heen. Het platteland nabij de kust ontwaakt langzaam uit zijn winter slaap.

De winter is voorbij ? En kijken we uit naar de eerste rit.

Vandaag is het zover 14 maart om 14.00 uur start eerste namiddag rit met 8 graden begonnen we aan de rit, vorige week was dat nog maar 4 graden met nacht vorst. De dagen worden steeds langer, het verschil met vorige maand is al geel groot, daarom reden we in de ijzervlakte. Met en tegen wind op 64 km stopten we in Lampernisse om onze dorstige levers te sussen, om nadien langs Steenkerke en Veurne naar het clubhuis te keren met 96 km op de teller kwamen we er vanaf. Het was een geslaagd ritje, iedereen was blij en te vreden.

Tot volgende rit

Grts nujo

Het laatste verhaal van 2009.

Al  een beetje bekomen van de kater. Het weekend van het souper heeft mij hier aan het werk om een verhaaltje van de feestelijkheden neer te pennen.

Op zaterdag 21 november startte het allemaal om 19h30, we werden verwelkomd op een keizerlijke receptie in "The Old House"  te Veurne, waar we onze magen mochten vullen met drankjes en hapjes waarvan ik meen te mogen zeggen dat de hapjes culinaire hoogstandjes waren en tevens een streling voor de smaakpapillen!

Na deze receptie zijn we dan met z’n allen om 20h45 aan tafel gegaan  waar we onze buiken hebben gevuld met een heerlijk feestmaal verzorgd door Chef Peter. Wat was het opnieuw een gezellig samenzijn. Op naar het volgende. Ondertussen zijn we al december en is het nog bijna niet droog geweest, het water viel met bakken neer, maar gelukkig hadden we geen wateroverlast.

Het is weer zover, dit betekend dat het jaar 2009 bijna voltooid verleden tijd is. De oude Romeinen wisten het al :  tempus fugit, de tijd vliegt en misschien is het deze keer maar goed ook, want we sluiten een merkwaardig  jaar af, een jaar waarin we met verwondering en verbijstering hebben moeten vaststellen dat bits gehakketak belangrijker was dan een evenwichtig bestuur (kortzichtigheid) .

Was er dan helemaal niets positief in 2009? Toch wel, we hadden een warme en droge zomer met veel mooie uitstappen en vele motorkilometers.

Nu rest er ons het feesten en genieten, en kijken we uit naar de Nieuwjaars receptie die doorgaat zoals gewoonlijk in ons clubhuis op 24 januari 2010. Trouwens elk jaar kijken we uit naar de feestdagen : een beetje vakantie, familie en vrienden zien, een glaasje drinken, lekker eten…… wat wil je nog meer?

Veel feest genot!!!

Grts

nujo

Halloween - Herfst 2009 - Pannenkoekenrit   18/10/2009

Haloween, De herfst is weer in 't land, de wind giert en gromt de bladeren vallen op de grond, ze dwarrelen voor onze wielen als vlinders in de zon. Alweer een seizoen voorbij, wat zou het fijn zijn moest het altijd zonnig en zomer zijn. De herfst is ook het jachtseizoen. Vlak voor de winterslaap trekken mannen er op uit om nog een keer de elementen te trotseren, de gevaren in de ogen zien, beladen met trofeeën weer naar huis te komen. Mannen met geweren, hengelaars, fotografen, verzamelaars van paddenstoelen en bochtenjagers op motoren hebben het allemaal op hun eigen prooi gemunt, maar het idee is hetzelfde : voorraad om de winter mee door te komen!

Het begint laat in het jaar te worden, je merkt het als je op de terrasjes kijkt. Wat een week geleden nog een sterke zon was lijkt nu op een gloeilampje. De rit begon met wat regen maar niet voor lang in Nieuwpoort was het nog droog en de zon was intussen gaan schijnen !! Na een goede 45 km kwamen we aan in Bredene, waar zowaar een hele parking ter onzer beschikking stond. (en die heb je nodig met zoveel motoren) Alhoewel niemand gedacht had dat er in België nog kleinere wegen waren (lees maar boerenwegen) dan deze welke ons voorgeschoteld werden.

Hier al snel een vers koffieke gedronken met pannenkoeken a’ volenté  om de eerste koude uit het lichaam te krijgen, zodat we om 17 h ons stalen ros weer mochten beklimmen om te starten voor de tocht naar huis.  We zien in de ondergaande zon dat de mist sluipt over de velden, wilde ganzen vliegen op, ik ruik de frisse herfstlucht en voel zijn kilte op mijn handen. De terug weg ongeveer 45km via kleine wegen. 

En na van het landschap genoten te hebben, zijn we dan omstreeks 18.20 h terug in Koksijde aangekomen,  nog even na kletsen tijdens het nuttigen van een soepje of koffie (of nu zelfs al een pintje). Het einde van dit seizoen is nu een feit, nog een enkel activiteit en 't is voorbij.  Er rest ons nu nog de souper? (het feestmaal!) dat door gaat op 21-11-09. Laat nu de winter maar komen, Ik blijf toch van het volgende voorjaar dromen.

Greetz,
Johan

Kazen met Passendale 
t’s lekker en ze verbazen.

Laatste namiddag rit voor de pannenkoeken. Zondag 27 september 2009-09-27

De parkings staan nog overal vol. De toeristen hebben het duidelijk nog niet opgegeven. Even wat bekomen van de lange rit naar hier, zonder koffie, frisdrank. of  blonde Leffen , het club lokaal was gesloten, toch gingen we van start, na luttele kilometers verder in Diksmuide waar we op de eerste omleiding  stoten, iets verder was het weer van dat het tweede opstakel!!! Er was daar namelijk een soort stoet met oude trekkers! Wagens versiert bijna een laat carnaval.

In Passendale aangekomen parkeerden we onze machines, (in totaal zeven stalen rossen), eentje kwam te laat!! Zoals gewoonlijk al was het zijn eerste rit, twee andere leden moesten werken, anders waren we wel met 10.Op de parking van de oudenkaasmakerij was er  plaats genoeg, op het terras in het zonnetje laten we onze ogen over de aanwezigen glijden, er waren daar veel onbekenden en veel minder bekenden in het restaurant die druk bezet was.

Daar hebben we op traktatie de vier kazen mogen proeven, bier en kaas, dat gaat samen en heel lekker dat Passendale bier. Shit, het begint al laat te worden, het is tijd om terug te keren.

Langs prachtige landelijke en bochtige wegen. Schitterend weer en magnifieke verzichten, richting Veurne, Alle dorpjes opnoemen waarlangs we zijn gereden zou ons te ver leiden. Hier zou ik gewoon zeggen dat de afwezigen ( zoals meestal!! ) ongelijk hadden.

Op de markt van Veurne waar we nog een laatste Duveltje verteerden, de laatste stop voor vandaag. Voldaan verlaten we het restaurant, niets aan te doen we moeten de motor op.

Hierbij sluiten we de dag en rijden huiswaarts, deze mooie namiddag rit, wat een toffe dag.Op naar een volgende Fever-samen zijn.

Grts
nujo

Kijk 't is nog niet te laat, om 13.30 start van de eerste rit.

Januari met zijn strenge vorst bracht ons prachtige winter beelden, fonkelende witte landschappen zoals we die weinig te zien krijgen, alles wit en ongerept. Januari was tevens de maand van de vele recepties. Elke week was er wel een.

De 1200 LT knort tevreden als ik hem tot leven wek. Het is de eerste rit na de winter stop.

Vandaag, 15 maart 2009, de voorjaars rit. Vorig jaar was het slecht weer en moesten we de rit uitstellen en zaten we de ganse dag bij de stoof. Het was fris vandaag, hoewel voor de pauze de 12 graden gehaald werden. Het was bijna een echte lente dag, dus opnieuw verbazing over hoe mooi het in onze directe omgeving toch is. Je kon wel merken dat de maand Februari verregend was. Wat gingen de heren tekeer, als paarden die te lang op stal hadden gestaan, rennend achter hun eigen adem aan ! Op een rustig begin na lag het tempo goed. De een wilde niet voor de ander onder doen. En dat terwijl enkele heren gemeld hadden nog wat snotterig te zijn. Wat is dat toch, met van die truttige kwaaltjes? Misschien is het ook wel iets positiefs: dat iedereen het zo erg naar zijn zin had, dat ze elkaar van kwaaltjes en onzekerheden afhielpen. kameraadschap, dus. Laten we het daarop houden. Er werd tenslotte niemand besmet !

Een ritje naar Roeselare dat is wat geworden, daar waren wij het snel over eens. richting Avekapelle, Diksmuide, over de brug naar Klerken en dan alsmaar rechtuit naar Hooglede waarna we linksaf zouden gaan richting Roeselare om daar ons bakje met pannenkoek te genieten. Zo gezegd, zo niet gedaan om een of andere reden waren alle straten van de stad afgesloten en een uurtje later zaten we gezellig in het midden van de Rotonde in Westrozebeke. daar heeft een man voor bewijsmateriaal gezorgd. De paarden bedwingen!!!!!daar zijn er altijd die het niet kunnen laten! Met de gevolgen vandien.

Er werd sociaal verder gereden, naar ik toen vermoedde door het voorval. Volgende maal gaan we opnieuw een andere richting uit. Maar in de maand mei, als het echte voorjaar losbarst rijden we naar de champagne streek, dan reken ik op jullie aanwezigheid. Dan zal ons pelotonnetje weer echt in evenwicht zijn !

Uit en thuis stond er bij mij 115 km. op de teller, en ruim voor  19 uur thuis:  wat wil je nog meer.  Onder het genot van een natje praten we nog wat verder over de volgende activiteiten  en de gereden route.

Grts nujo

Foto's van deze rit vind je hier, met dank aan Ronny.