M.C.K - O.T.M.C. Koksijde

Al om kwart na negen glip ik de straat op in de regen ! Met enige vertraging naar Roeselare, het ontmoetingspunt ! Ring, Izegem afrit snelweg A17 ! De vele werken op de snelwegen hebben ons hiertoe doen besluiten gewone wegen te gebruiken, via Vichte, Kluisbergen naar Ronse. In deze stad mogen de pk’s uitrusten, maar niet op de Grote Markt daar het wekelijkse marktdag was. Het stadskantoor dat comfortabel door vele horecazaken wordt geflankeerd. We kiezen voor een taverne waarin enkele gasten op dit  uur al gezellig pintjes nuttigen, alsof de tijd er stil heeft gestaan. Maar de koffie is eigentijds lekker en ook de pruimentaart met onvervalste slagroom. De calorieën worden vaak vlak bij de Grote Markt weggewerkt met een wandeling, maar dit is niet voor ons we moeten nog enkele kilometers fietsen en er is geen tijd voor dergelijke activiteit.

Hoewel het af en toe fris aanvoelde was de sfeer erg positief. Onze caloriemeter is op peil zodat we de sporen kunnen geven, al na vijf minuten bevrijden we ons van het drukke stadsverkeer. Enkele tientallen kilometers veder, rijden we al ten zuiden van Lessines, richting Ronquiéres het dorpje waar we het middagmaal namen. Het hellend vlak van Ronquières is een scheepslift langs het Kanaal Charleroi-Brussel. Daar ligt het restaurant met zicht op het kanaal. één uur of zo later vertrekken we opnieuw, richting Huy 90 Km verder, De betonnen TGV-brug verminkt er echter het anders zo mooie landschap. Via een romantisch omweggetje vol bloeiende sierstruiken, reden wij verder naar het Duitstalig deel van het land, in Huy namen we onze namiddag stop, na zo driekwart uurtje ging de reis verder. Onze laatste etappe was ongeveer 70 Km langs bochtige en heuvel achtig Ardennen. Juist voor Malmedy, een afdaling en een klim van een paar honderd meter in hoogte verschil !Rond 18 uur kwamen we heel huids aan op de plaats van bestemming: Hotel-restaurant “le fleury de jardin”, net buiten Malmedyrichting Bévercé, gelegen langs de Av. de la libération.Een echte aanrader, want we kregen er verse courgetteroomsoep, lekere gebakken zalm met allerlei toebehoren en met als klap op de vuurpijl een lekker toetje,!

Malmedy is naast Eupen en Sankt Vith, een van de belangrijkste stadjes in de Oostkantons, het Duitssprekende deel van de provincie Luik. Malmedy het aantrekkelijke stadje telt ongeveer 10.500 inwoners met deelgemeenten inbegrepen het ligt aan de samenloop van twee fraaie riviertjes, namelijk de Warche en de Warchenne. Na het avondmaal bezochten we heel even het eeuwenoude centrum van Malmedy.’s Morgens uit de veren voor het lekkere ontbijt. En dan de rit naar Monschau met zijn idyllische weggetjes waar het romantische motorhart sneller van klopt! U moet ze natuurlijk wel weten te vinden. Op weg naar Schleiden kan je via Simmerath rijden. Dan ben je niet veraf van een stuwmeer. De Rurstausee is het grootste kunstmatige meer van Duitsland, het is 8 km² groot. Als je afslaat naar Rurberg kan je een boottocht maken op het meer. Maar wij rijden langs Waimes, hier las ik een omwegje in naar Schleiden, waar we na 60 km pauzeerden op een terras, de ideale plek om de motoren kort op adem te laten komen en romantisch in het niets te gluren, eventjes dan. Deze stad ligt aan de voet van een heuvel met een burcht. Het dankte zijn vroegere welvaart aan de ijzerindustrie. Net zoals in Monschau werd er eerst een burcht gebouwd en kwamen pas later de woningen.  

Vanaf hier doorkruisen we een nationaal natuur park, tot in Monschau het heuvelachtige land zorgt er echter voor dat mijn ziel al snel de eenvoud en nuchterheid hervindt, hier beleven we pure motorpret op de smalle weggetjes. De zondagsrust is er intens en je komt er kat noch kraai tegen. Het Eifelland flitst dus moeiteloos aan ons voorbij, de finish komt in zicht Monschau was ons doel. Het stadje hem zelf met zijn vele pittoreske vakwerkhuizen en souvenirwinkeltjes. Men noemt het de „Parel van de Eifel“ Het oude centrum van Monschau is romantisch. Vakwerk geeft de toon aan. In een voormalige burcht is nu een jeugdherberg gevestigd. Tussen met leisteenbedekte vakwerkhuizen met houten deurkozijnen, gevels en fassaden in kleine straatjes en steegjes, staan ook de getuigen van het gouden tijdperk van de inwoners van Monschau. Het „Rode huis“ is nu het symbool van de stad Monschau. Het Roetgener Wald geldt als het grootste bos van het Duits-Belgische Natuurpark Hoge Venen-Eifel. Het mysterieuze licht van de moerassen hebben iets geheimzinnigs., de eigenaardige atmosfeer die ook de Hoge Venen zo interessant maken voor de wandelaars. Nu we de stad in ons geheugen geprint hebben en het bronzen beeld van de wolwassers, rest er ons nog de terug weg tot aan ons hotel. Het was heerlijk weer en er werden vele pintjes gedronken op het terrasje het was er warm en onze paarden stonden reeds op stal.

't Is maandagmorgen en na het stevig lekker ontbijt met alles erop en eraan, vertrokken we huiswaarts richting kust. Begeleid door GPS en muziek van radio en Ipod speler, starten we de terugweg. Al gauw bleek dat daar ook weg omleidingen zijn, waardoor we enkele kilometers, een 20-tal, moesten omrijden. Het middagmaal nuttigden we in Saint-Denis ergens tussen Mons en Nijvel. Om 16.37 uur waren we opnieuw in Vlaanderen.  De namiddagstop nam plaats in Oudenaarde.  Vermoeid maar blij van zin, het was een 3 daagse om nog vaak met blijdschap aan terug te denken en de leden danken de inrichting voor alle moeite die gedaan is om ons een fantastische uitstap te bezorgen ! Het weekeind zit er weer op. De weg verlieplangs de Maas en de mergelstreek, Beter dan dit kan ik ons weekend uitstapje naar Monschau niet omschrijven. Dit leventje ging ons veel tegoed af  en komen we na een heerlijke 3-daagse in stilte thuis.

Het was keitof, om het met een nieuwerwetse uitdrukking te beschrijven.

See you next time ?

Groetjes, Johan