M.C.K - O.T.M.C. Koksijde

De laatste rit is nog maar pas gereden of de winter stond voor onze deur,en wat voor een winter ? Het was een echte winter!!!! een storm was het; de sneeuw stoof wervelend door de straten; de ruiten waren met sneeuw beplakt. Voertuigen leken wel gepoederd.

De bus kwam  maar langzaam vooruit in de diepe sneeuw; de reiziger bleef in de beschutting van het hokje. We hebben het nieuwe jaar met knallen binnengehaald, 'Piep!' zei de ene tegen de ander. 'Dat noemen ze het nieuwe jaar! Het is veel erger dan het oude, dat hadden we net zo goed kunnen houden. Ik ben niet tevreden en daar heb ik mijn redenen voor!'

Het oudejaar is nu vertrokken en daar ben ik ook blij om, want ik verwachtte dat we nu warme dagen zouden krijgen. Maar daar is niets van terechtgekomen; het vriest veel strenger dan eerst. We hebben ons in de tijdrekening vergist: 'Maar wanneer komt het voorjaar?' vroeg ik een andere. 'Dat komt als de ooievaar komt, zij een oude man dan ben je dichter bij de lente.!

Het was echt winter op het platteland; het vroor er nog een paar graden meer dan in de stad. De snijdende wind blies over de met sneeuw bedekte velden, wanneer komt de lente? Het duurt zo lang!'
Er ging een week voorbij, neen er gingen er bijna drie voorbij, nog geen lente. Het bos was zwart, het bevroren meertje lag erbij als gestold lood. De wolken ! maar het waren geen wolken, het waren vochtige, ijzige nevels die over het land hingen; grote, zwarte kraaien vlogen in zwermen, zonder gekrijs. Het leek wel of alles sliep. Hier en daar zag ik een klein plekje grasgroen te voorschijn piepen en dat er ineens heel veel mussen waren, de lente is in aantocht!'

Het was prachtig om te zien. De wereld werd weer jong. 'Wat is het vandaag heerlijk buiten!' .Nu is de tijd gekomen om het stalen ros te berijden. Een frisse zondagmorgen, tijd om het ontbijt aan te vallen en zelf op pad te gaan, denk ik bij mezelf, en ik loop naar binnen. Het is maart en de zon schijnt bemoedigend in een ijle, lichtjes blauw gekleurde hemel. Ik adem de frisse lucht diep in en kijk om me heen. Het platteland nabij de kust ontwaakt langzaam uit zijn winter slaap.

De winter is voorbij ? En kijken we uit naar de eerste rit.

Vandaag is het zover 14 maart om 14.00 uur start eerste namiddag rit met 8 graden begonnen we aan de rit, vorige week was dat nog maar 4 graden met nacht vorst. De dagen worden steeds langer, het verschil met vorige maand is al geel groot, daarom reden we in de ijzervlakte. Met en tegen wind op 64 km stopten we in Lampernisse om onze dorstige levers te sussen, om nadien langs Steenkerke en Veurne naar het clubhuis te keren met 96 km op de teller kwamen we er vanaf. Het was een geslaagd ritje, iedereen was blij en te vreden.

Tot volgende rit

Grts nujo